MISTRZOWIE

マスターズ

JACEK WYSOCKI
(8 dan Aikido Kobayashi Ryu)


Urodził się 10.12.1960 r. w Poznaniu.
Sztuki walki uprawia od 1974 roku. Początkowo trenował karate, później także viet-vo-dao u przebywającego w Polsce wietnamczyka. Z aikido zetknął się w styczniu 1976 roku. Zapisał się do sekcji aikido przy TKKF 'Orkan'. Treningi prowadził były judoka Marian Osiński. Po około 2 latach treningu Wysocki odłącza się od grupy Osińskiego i zakłada własną sekcję. Zbiegło się to z podjęciem studiów. Pragnąc rozwijać się w aikido Wysocki zaprasza do Polski Gerharda Waltera z Niemiec. Gości także w swoim domu Tochikazu Ichimurę.
W 1983 roku za pośrednictwem mistrza Giowanni Filipinni nawiązuje kontakt z Savegnago. Od 1983 r. Savegnago regularnie przyjeżdża do Polski na zaproszenie Jacka Wysockiego. W 1984 roku Jacek Wysocki otrzymuje stopień 1 dan od mistrza Filipinni. W 1986 r. zdaje egzamin na 2 dan przed komisją w składzie Giampietro Savegnago i Andre Cognard. Później wyjeżdża do Japonii na 3 tygodnie. Odwiedza tam Hombu Dojo i obserwuje treningi między innymi Kisshomaru Ueshiby.
W styczniu 1989 roku zdaje na 3 dan. Wysocki współpracuje z kilkoma mistrzami sztuk walki z zagranicy, są to: Giampietro Savegnago - aikido, Silvano Piero Rovigatti - goju ju-jitsu oraz Antonio Garcia - Hakko-ryu jiu-jitsu.
Organizowane są wspólne staże. Mistrzowie przyjeżdżają również na obozy - Letnie Akademie Aikido. W 1999 roku mistrz Wysocki zdaje egzamin na 6 dan u Savegnago. W maju 2004 roku, sensei Savegnago wypromował Jacka Wysockiego na 7 Dan. Jest to najwyższy stopień aikido w Polsce. Jacek Wysocki jest autorem książek "Aikido bez tajemnic", "Poznaj aikido" wraz z VHS, "Aikido - zasady i techniki" wraz z DVD, "Broń w Aikido" wraz z DVD, wydanej we Włoszech książki napisanej wspólnie z Silvano Rovigattim, mistrzem Ju-Jitsu - "100 technik samoobrony" oraz publikacji wydanej w Hiszpanii i Anglii na DVD oraz kasecie VHS "Very strong Aikido".
Jest jednym z najbardziej cenionych fachowców w branży dalekowschodnich sztuk walki, wychowawcą wielu mistrzów oraz znakomitym propagatorem aikido w kraju i za granicą. Prowadzi staże m.in. we Włoszech, Danii, Belgii, Niemczech, Czechach, Białorusi a ostatnio jako jeden z nielicznych Europejczyków w Japonii. Do grupy najwybitniejszych uczniów senseia J. Wysockiego należą: Arkadiusz Jadczak (4 Dan), Grzegorz Konecki (4 Dan), Andrzej Matusiak (4 Dan).
06.08.2012 r.sihan G. Savegnago wypromował mistrza Wysockiego na 8 Dan aikido.



GIAMPIETRO SAVEGNAGO
(8 dan Aikido Kobayashi Ryu)


Urodził się w 1953 r. w Cornedo Vicentino we Włoszech.
Od 16 roku życia uprawia sztuki walki: kendo, judo, karate. W1971 r. rozpoczyna naukę aikido - mistrza G. Filippini w Mediolanie, gdzie spotyka się dwa lata później z Shihanem H. Kobayashim. "Już przy pierwszym spotkaniu wiedziałem, że nigdy go nie zostawię. To z pewnością jest to czego szukam" wspomina Savegnago. Trwał i ćwiczył pod okiem mistrza Kobayashi aż do Jego śmierci w 1998 r. Brał udział we wszystkich stażach prowadzonych w Europie, co roku na kilka miesięcy wyjeżdżał do Japonii, aby towarzyszyć mistrzowi Kobayashi w czasie japońskich podróży.
Do Polski przyjechał pierwszy raz w 1984 roku na zaproszenie Jacka Wysockiego z którym współpracuje do dnia dzisiejszego. Savegnago sensei miał rzadko spotykane wyczucie dystansu, szybkości oraz co najważniejsze charakter "Iwa". W 2000 r. Maestro stracił nogę w wypadku motocyklowym. W szpitalu przeszedł kilkanaście transfuzji krwi, a po kilku miesiącach prowadził treningi w suwari waza i hanmi hamtachi. Postronni widzowie nie zauważali, że maestro zamiast nogi miał protezę.
Maestro Savegnago nauczał aikido we Francji, Niemczech, Włoszech, na Węgrzech oraz w Polsce. Mistrz Savegnago posiadał 8 dan aikido, a swojego najwybitniejszego ucznia Jacka Wysockiego wypromował do 8 dana.
Shihan Giampietro Savegnago zmarł 03.03.2013. Był i jest wzorem godnym naśladowania.



HIROKAZU KOBAYASHI
(8 dan Aikido Kobayashi Ryu)


Urodził się 14 luty 1929 r. Jako kilkunastoletni chłopiec zaczął praktykować tradycyjne japońskie sztuki walki kendo, judo i karate. W 1946 roku H. Kobayashi poznaje mistrza Morihei Ueshibę, twórcę współczesnego aikido, który swoimi pokazami wywarł na nim ogromne wrażenie. Od tego momentu, aż do śmierci Ueshiby (1969 rok) Kobayashi pozostaje jednym z najbliższych uczniów wielkiego mistrza. Trzon grupy uczniów O'Senseia Morihei Ueshiby stanowili wówczas 0'Senseie:
Koichi Tochei,
Morihiro Saito,
SeigoYamaguchi,
Shoji Nishio, i właśnie
Hirokazu Kobayashi

W 1954 roku H. Kobayashi rozpoczyna swoją działalność aikido w Osace i okolicach. O'Sensei bardzo Często odwiedzał dojo Kobayashiego w Osace. Kobayashi natomiast towarzyszył swojemu nauczycielowi w podróżach po Japonii będąc jego uchideshi.
W 1964 r. H. Kobayashi otrzymuje 7 dan, w 1968 r. 8 dan aikido. 0'Sensei przed śmiercią (1969 r.) wezwał do siebie H. Kobayashiego i zobowiązał go do wypełnienia swojej woli, a mianowicie chciał, aby Kobayashi próbował nie doprowadzić do rozłamu aikido po jego śmierci, próbując wspierać K. Tochei (najwybitniejszego ucznia 10 dan), swojego syna Kishomaru, oraz uczniów przedwojennych (m.in. Gozo Shioda. Kenji Tomiki). Była to misja z góry skazana na porażkę. Skonfliktowany z Kishomaru Ueshibą, Koichi Tohei stanął na czele własnej organizacji, podobnie Tomiki oraz Shioda. K. Ueshiba przewodniczył organizacji Aikikai z centralą w Tokio. Centralne Dojo Kobayashiego w Japonii mieściło się w Osace (BU IKU KAI). Charakterystycznym symbolem dojo zrzeszonych w BU IKU KAI OSAKA jest czerwony krzyż na białym tle, z pionową inskrypcją aikido oraz w poziomie nazwa dojo.
H. Kobayashi wiele serca włożył w rozwój aikido poza Japonią. Uczył na Hawajach, w obu Amerykach, w Afryce, w Australii. Od 1971 roku regularnie przyjeżdżał do Europy. Uczył przez 27 lat głównie we Francji, Włoszech, Szwajcarii, Niemczech, Belgii, Holandii. Swoją charyzmą, niepowtarzalnym eleganckim stylem zjednał sobie tysiące oddanych mu zwolenników. Kreuje utożsamiające się z jego nauką dojo w całej Europie z kilkoma wiodącymi uczniami, którzy uczyli się od mistrza przez wszystkie lata (m.in. G. Savegnago: A. Cognard).
H. Kobayashi przedwcześnie umiera 28 sierpnia 1998 r. w Osace, zostawiając po sobie spuściznę w postaci wielu uczniów, którym przekazał swoją wiedzę.



MORIHEI UESHIBA
(twórca Aikido)


Urodził się w 14.12.1883 roku w Tanabe( prefektura Wakayama ).
Jako młody chłopiec interesował się matematyką i naukami przyrodniczymi, pochłaniał go również buddyzm Shingon. Jego ojciec z obawy o jego wątłe zdrowie i to, że syn stanie się molem książkowym i niepoprawnym marzycielem zainspirował go do uprawiania sztuk walki. Ueshiba trenował u wielu znanych ówczesnych mistrzów. Uczył się ju-jitsu w szkole Tenshin Shin'yo-Ryu i japońskiej szermierki w Shinkage-Ryu. W latach 1903-1907 Morihei służył w wojsku, w wojnie japońsko-rosyjskiej. Podczas pobytu w wojsku nauczył się doskonale władać bagnetem i uzyskał sławę niezwyciężonego. W 1908 roku otrzymał licencję instruktora Goto-Ha Yagyu-Ryu ju-jitsu. Po wojnie Morihei został zwolniony z wojska i wrócił do Tanabe. Po powrocie do Tanabe dużo czasu poświęcał medytacji. Otrzymawszy certyfikat buddyzmu Shingon poświęcał się praktyce. W tym okresie pobierał też nauki u Kiyoichi Takagi (9 dan Kōdōkan judo) oraz u Nakai Masakatsu (jūjutsu). Bedąc pod silnym wpływem swego mistrza Kumakusu Minakata udzielał się w akcjach protestacyjnych miedzy innymi na rzecz kultury regionu. Jako jeden z pierwszych pionierów w 1912r. wyjeżdża z żoną, ich pierwszym dzieckiem oraz z 80 ochotnikami, na najdalej wysuniętą na północ wyspę Japonii – Hokkaido, kontynuując praktyki religijne oraz sztuk walki. Podczas swojego pobytu na Hokkaido spotkał Sokaku Takedę, mistrza Daito-Ryu aikijitsu. Sokaku Takeda był w swoich czasach największym mistrzem sztuk walki. Kiedy Ueshiba zobaczył go w walce, zachwycony od razu zapisał się na kurs. Od tego czasu Ueshiba trenował z Takedą tak często, jak to było możliwe, towarzysząc mu nawet w podróżach. W 1919 roku Ueshiba otrzymał wiadomość o chorobie ojca. Oddał swój dom Takedzie, sprzedał majątek i na zawsze opuścił Hokkaido. W poszukiwaniu cudu, który mógłby uratować życie ojca, odwiedził Ayabe, gdzie spotkał Onisaburo Deguchiego (1871-1947). przywódcę jednej z nowych religii jakie powstały w okresie wstrząsów politycznych w Japonii końca XIX wieku. Jednak i to nie zapobiegło śmierci ojca.
Kiedy opanował swój żal, oznajmił bliskim że wyjeżdża do Ayabe praktykować nauki religijne oraz sztuki walki. Wielu ze sławnych mistrzów sztuk walki owych czasów usłyszawszy o geniuszu z Ayabe pragnęło spotkać go osobiście. Scenariusz zawsze wyglądał tak samo. Ueshiba prosił gościa o zaatakowanie go w dowolny sposób, po czym delikwent po długim locie, lądował na ziemi. Nigdy nie potrafił wówczas ocenić w jaki sposób został rzucony, jak przyłożona była siła, czy trwało to krótko czy długo. Każdorazowy pokaz kończył się przeprosinami i prośbą o przyjęcie na ucznia. W 1925 Ueshiba przeprowadził się do Tokio. Sława wielkiego mistrza dotarła również do elitarnych kół władzy. Sława mistrza rosła także dzięki uczniom Ueshiby. Trenowało u niego wielu judoków ze szkoły Kodokan. Sam twórca Kodokanu - Jigoro Kano - powiedział po obejrzeniu pokazu aikido - "Oto moja idealna sztuka walki - prawdziwe judo". W doskonały sposób sztuka walki Morihei Ueshiby realizowała motto Kodokanu - "Kiedy nadchodzi twój przeciwnik przywitaj go, kiedy odchodzi pozwól mu podążyć swoją drogą." Uczył w najważniejszych akademiach wojskowych w Tokio, a także na dworze cesarskim. W 1938 roku Morihei Ueshiba został uznany za najbardziej zasłużonego instruktora budo w Japonii. Kiedy wybuchła II Wojna Światowa Morihei piastował wysokie funkcje rządowe. W 1942 roku zrezygnował ze wszystkich stanowisk i schronił się na swojej farmie w Iwama, gdzie podjął głębokie studia nad istotą sztuk walki. Przełom jaki dokonał się wówczas w aikido był na tyle wyraźny, że współcześnie rozróżnia się szkoły prowadzone przez uczniów Ueshiby, którzy uczyli się u niego przed wojną i tych którzy rozpoczęli treningi później. Kiedy wojna skończyła się, wyniszczona i zdruzgotana Japonia miała otrzymać nową wizję sztuki walki - aikido - która ma służyć dobru ciała i umysłu, wspierając i sprzyjając życiu zamiast je niszczyć. Tak jak przed wojną lata życia Morihei były burzliwe i pełne napięć, tak później jego życie było nadzwyczaj spokojne - poświęcił je treningom, medytacjom i studiowaniu. Bardzo lubił podróżować i wiele radości sprawiało mu odwiedzanie różnych dojo na terenie całej Japonii. Mistrz zmarł 26 kwietnia 1969 roku. Ostatnie jego słowa skierowane do uczniów brzmiały:

"Aikido służy całemu światu. Nie wolno używać go do egoistycznych ani destrukcyjnych celów. Trenujcie dla dobra wszystkich." Prochy O'Sensei zostały pochowane w Tanabe, kosmki włosów umieszczono w świątyni Aiki w Iwama, na cmentarzu rodziny Ueshiba w Ayabe oraz Wielkiej Świątyni w Kumano. Pośmiertnie O'Sensei nadano imię buddyjskie Aiki-in Seibu Enyu Daidoshi